درس ۲۰ · ادارهٔ امپراتوری‌های ایران باستان

در جهان باستان معمولاً کشورها به شیوهٔ پادشاهی اداره می‌شدند. در ایران باستان نیز چنین بود.

شاهان در ابتدای سلطنت در حضور بزرگان تاج‌گذاری می‌کردند و بر تخت می‌نشستند. شاه قدرت مطلق داشت و همه باید از او فرمان می‌بردند. حکومت موروثی بود و معمولاً از پدر به پسر می‌رسید. گاهی بر سر جانشینی اختلاف شدید و حتی جنگ پیش می‌آمد.

شاهان خود را برگزیدهٔ آسمان و نمایندهٔ اهورامزدا می‌دانستند. داریوش در کتیبهٔ بیستون: «به خواست اهورامزدا من شاه هستم. اهورامزدا شاهی را به من عطا فرمود.»

اگر شاه از مسیر قانون و عدالت منحرف می‌شد، حمایت اهورایی از او گرفته می‌شد و بزرگان و موبدان می‌توانستند او را عزل کنند.